Je hebt net je paard een kuur gegeven en denkt: hoef ik dat eigenlijk bij te houden? Het antwoord is voor de meeste paardeneigenaren: ja. Niet omdat het handig is (al is het dat ook), maar omdat de wet het in veel gevallen verplicht stelt. De reden ligt in een juridisch detail dat veel eigenaren verrast: een paard is standaard een voedselproducerend dier.
Redactie DokterVeld
Samengesteld op basis van RVO, NVWA en de EU-diergeneesmiddelenwet
Een paard is wettelijk een voedselproducerend dier
In de EU-regelgeving vallen paarden standaard onder de categorie voedselproducerende dieren, net als runderen, schapen en geiten. De gedachte daarachter is dat paardenvlees in sommige landen wordt geconsumeerd en dat de voedselveiligheid daarvoor gewaarborgd moet zijn.
Een paard kan worden uitgesloten van de slacht voor menselijke consumptie, wat gevolgen heeft voor welke medicatie is toegestaan én voor de logboekplicht. Meer daarover lees je op de pagina paard uitgesloten van de slacht.
Wanneer is een logboek verplicht?
Voor houders van voedselproducerende dieren, en dus voor de meeste paardeneigenaren, geldt een administratieplicht voor diergeneesmiddelen. Je bent verplicht bij te houden welke middelen je gebruikt, wanneer, bij welk dier en met welke wachttijd.
Welke administratieplicht precies voor jou geldt, hangt af van de status van het dier en de gebruikte middelen. Raadpleeg je dierenarts of rvo.nl voor jouw situatie.
Hoe lang bewaar je de administratie?
De gegevens over gebruikte diergeneesmiddelen moet je minimaal vijf jaar bewaren. Dat geldt voor alle aantekeningen, kopieën van dierenartsvoorschriften en registratieformulieren.
Vijf jaar klinkt lang, maar in de praktijk betekent het dat papieren logboeken makkelijk kwijtraken. Een digitale registratie, zoals een app of spreadsheet, houdt je administratie direct overzichtelijk en doorzoekbaar.
Wat noteer je per behandeling?
Per behandeling leg je in ieder geval de volgende gegevens vast:
- Datum van toediening: de dag waarop je het middel hebt gegeven.
- Het gebruikte middel: naam en bij voorkeur het registratienummer op de verpakking.
- Dosering en toedieningswijze: hoeveel en hoe (injectie, oraal, etc.).
- Welk paard: naam én chipnummer, zodat de koppeling ondubbelzinnig is.
- Wachttijd en einddatum: zodat je weet vanaf wanneer het paard weer geslacht zou mogen worden.
Hoe de logboekplicht in bredere zin werkt, inclusief wat de NVWA controleert, lees je in het algemene artikel over de logboekplicht.
Ook bij een "uitgesloten" paard is een dossier verstandig
Zelfs als jouw paard is uitgesloten van de slacht en dus buiten de strikte wettelijke administratieplicht valt, zijn er sterke praktische redenen om een dossier bij te houden:
- Bij verkoop heeft de nieuwe eigenaar direct inzicht in de gezondheidsgeschiedenis en gebruikte medicatie.
- Bij een stalwissel kan de nieuwe stal en de dierenarts verder werken op basis van bestaande informatie.
- Voor de dierenarts is een actueel medicijndossier essentieel om wisselwerkingen te voorkomen en de juiste behandeling te kiezen.
- Bij wedstrijddeelname moet je kunnen aantonen welke middelen zijn gebruikt en wanneer: voor de dopingregels van KNHS en FEI.
Paspoort en logboek: twee aparte dingen
Het paardenpaspoort bevat een sectie voor medicatievermelding, met name voor middelen die een wachttijd van zes maanden in het paspoort vereisen. Maar het paspoort vervangt het logboek niet. Het is een officieel identificatiedocument; de feitelijke registratie van elke behandeling hoort in je eigen administratie. Hoe die koppeling werkt, lees je op de pagina paspoort en medicatie.